خود در روايات ديده‌ام ، همين مواليان مخصوص باشند و هو العالم . فقرهء دوّم . پس چون آفتاب بلند شود منادى از پيش قرص آفتاب به آواز بلند ندا كند كه اهل آسمانها و زمينها بشنوند كه اى گروه خلايق ، اين مهدى آل محمّد است ، و نسب آن حضرت تا سيّد الشهداء بشمارد ، با او بيعت نمائيد تا هدايت يابيد ، و همه مىشنوند و متوجّه مىشوند خلايق از شهرها و بيابانها و درياها . پس چون نزديك غروب آفتاب شود شيطان از مغرب ندا كند كه پروردگار شما در وادى الياس ظاهر شده است و او عثمان بن عنبسه است ، از فرزندان يزيد بن معاويه عليه اللّعنه ، با او بيعت كنيد تا هدايت يابيد . پس هر صاحب شكّى و منافقى و كافرى كه باشد به نداى آخر از راه برود . مؤلّف گويد مراد از خروج سفيانى كه بسيار ديده‌اى و شنيده‌اى همين عثمان بن يزيد ملعون است كه شيطان مردم را به سوى او دعوت مىكند و ندا كردن منادى حقّ بعد از بلند شدن آفتاب اشاره است به بلند شدن حقّ كه تا آن زمان حقّ و اهل حقّ مانند آفتاب تازه بر آمده زرد و گردآلود و كم رنگ و همنشين زمين و در پس حجاب زمين و كوهها ، گاهى ظاهر و غالب و گاهى پنهان و مغلوب بوده . و ندا كردن او از پيش قرص آفتاب اشاره است به جلاء و هويدائى حقّ در آن روز بر هر ذى شعورى مانند آفتاب بلند بىحجاب . و ندا كردن منادى باطل نزديك غروب اشاره است كه بنيان او در شرف انهدام و كوكب رواج وى قريب به غروب و انعدام است و ندا كردن او از مغرب نيز هم اشاره به اين است و هم اشاره به تاريكى و بىسند و بىحجّت بودن او است مانند آفتاب سر كوه كه كسى را بر وى اعتمادى و اعتقادى نيست . فقرهء سوّم . مفضّل عرض كرد آيا ملائكه و جنّ در آن زمان بر مردم ظاهر خواهند شد كه ايشان را ببينند و ملائكه و جنّ با او مىروند ؟ فرمود بلى و اللّه اى مفضّل و با ايشان گفتگو خواهند كرد مثل اينكه مردى با ياران و با اهل خود صحبت دارد ، و آن گروه ملائكه و جنّ با او فرود آيند به زمين هجرت ما بين نجف و كوفه و لشكر او در آن وقت چهل و شش هزار از ملائكه و شش هزار از جنّ ، و به روايت ديگر و چهل هزار از جنّ ، باشد و خدا به اين لشكر او را نصرت خواهد داد . مؤلّف گويد ديدن ملائكه و جنّ قبل از آن زمان مخصوص ائمّه و پيغمبران است و شايد بعضى از خواصّ نيز ببينند ، پس ببينيد كمال آن زمان و كمال اهل آن زمان را كه اين هر سه طائفه در آن زمان مانند نسل يك پدر و مادر و اهل يك خانه با هم مأنوس و